Μετά από μακροχρόνιες μελέτες, έχει εδραιωθεί ότι η σχέση μεταξύ της περιοδοντικής νόσου και του σακχαρώδη διαβήτη είναι αμφίδρομη.
Η βαρύτητα, η έκταση και ο ρυθμός εξέλιξης της περιοδοντίτιδας αυξάνονται στους ασθενείς με διαβήτη, γεγονός το οποίο συνδέεται με μεγαλύτερα επίπεδα καταστροφής του οστού. Για το λόγο αυτό η περιοδοντική νόσος θεωρείται πλέον ως μια από τις διαβητικές επιπλοκές. Επιπλέον, η βαριά περιοδοντική νόσος σε διαβητικούς ασθενείς συμβάλει στην αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα και στην εμφάνιση περισσότερων επιπλοκών του διαβήτη, σε σύγκριση με τους περιοδοντικά υγιείς διαβητικούς ασθενείς.
Στη σχέση των δυο αυτών νοσημάτων σημαντικό ρόλο παίζει το επίπεδο ρύθμισης του διαβήτη. Ασθενείς με μη ελεγχόμενο σακχαρώδη διαβήτη διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης προχωρημένης περιοδοντίτιδας, συγκριτικά με καλά ρυθμισμένους διαβητικούς.
Καρδιαγγειακές Νόσοι
Τις τελευταίες δυο δεκαετίες έχει διερευνηθεί αρκετά η σχέση ανάμεσα στην περιοδοντική νόσο και την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων. Μελέτες αναφέρουν ότι ασθενείς που πάσχουν από μέτρια ή βαριά περιοδοντίτιδα εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου ή εμφράγματος του μυοκαρδίου σε σχέση με περιοδοντικά υγιή άτομα.
Ο μηχανισμός αύξησης του κινδύνου δεν έχει διευκρινιστεί, ωστόσο μια πιθανή ερμηνεία που δίνεται είναι ότι μικρόβια και τοξίνες από το στοματικό περιβάλλον μπορούν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος να μεταναστεύσουν στα τοιχώματα των αρτηριών της καρδιάς. Ο δεύτερος μηχανισμός που εξετάζεται είναι ότι τα μικρόβια της αθεράπευτης περιοδοντίτιδας προκαλούν αύξηση των δεικτών φλεγμονής στο σώμα που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νόσων
Η Αμερικάνικη Ομοσπονδία Περιοδοντολογίας (ΑΑΡ) σε συνεργασία με την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία (AHA) έχει εκδώσει οδηγίες και πρωτόκολλα για την αντιμετώπιση των ομάδων κινδύνου των καρδιαγγειακών ασθενών.
Κάπνισμα
Το κάπνισμα αποτελεί τη δεύτερη, κατά σειρά, αιτία εμφάνισης και εξέλιξης της περιοδοντίτιδας, μετά την μικροβιακή πλάκα. Δρα επηρεάζοντας την μικροκυκλοφορία του αίματος στο στοματικό περιβάλλον, μειώνοντας την άμυνα του οργανισμού στους περιοδοντικούς ιστούς.
Έχει αποδειχθεί ότι οι καπνιστές εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά περιοδοντίτιδας και βαρύτερη κλινική εικόνα της νόσου καθώς και περισσότερες υποτροπές της νόσου σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, το κάπνισμα αποκρύπτει την εμφάνιση συμπτωμάτων φλεγμονής, καθώς η νικοτίνη προκαλεί σύσπαση των αγγείων και συνεπώς μείωση της αιμορραγίας των ούλων.
Η επίδραση του καπνίσματος είναι, κατά κύριο λόγο, ποσοτική. Οι επιπτώσεις στο περιοδόντιο και τα εμφυτεύματα αυξάνουν όσο μεγαλώνει ο αριθμός των τσιγάρων που καταναλώνονται ημερησίως.
Σε περιπτώσεις όπως στην πλαστική χειρουργική του περιοδοντίου και στην κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση, το κάπνισμα είναι αντένδειξη για την εφαρμογή της θεραπείας Η διακοπή του καπνίσματος επαναφέρει σε μερικούς μήνες την άμυνα του οργανισμού στα ίδια επίπεδα με των μη-καπνιστών.
Η ουλίτιδα κύησης εμφανίζεται σε υψηλότατο ποσοστό των γυναικών, ξεκινά στο 2ο με 3ο μήνα της κύησης και αυξάνει σε ένταση μέχρι τον 8ο μήνα. Η κλινική εικόνα παρουσιάζει πρησμένα και κόκκινα ούλα, που αιμορραγούν. Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται πολύ εύκολα και δεν είναι επικίνδυνη ούτε για την κύηση, ούτε για το περιοδόντιο. Εάν όμως μείνει ανεξέλεγκτη, είναι πιθανό να αποτελέσει τον προπομπό σοβαρών καταστάσεων για το περιοδόντιο, μεταπίπτοντας σε χρόνια περιοδοντίτιδα.
Σπανιότερα εμφανίζονται καλοήθη ογκίδια μεταξύ ούλων και δοντιών, τα οποία ονομάζονται επουλίδες κύησης. Εντοπίζονται συνήθως στην άνω γνάθο κατά το 2ο τρίμηνο και αναπτύσσονται γρήγορα. Μετά τον τοκετό μειώνονται σε μέγεθος και συνήθως εξαφανίζονται. Εάν επιμείνουν, αφαιρούνται εύκολα και ανώδυνα από περιοδοντολόγο.
Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να διερευνηθεί μια πιθανή συσχέτιση μεταξύ της περιοδοντικής νόσου και των επιπλοκών της κύησης, όπως ο πρόωρος τοκετός ή η γέννηση ελλιποβαρών νεογνών. Μονολότι υπάρχουν ενδείξεις για μια τέτοια σχέση τα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι επαρκή για την τεκμηρίωση της.